سید صادق قریشی

وکیل دادگستری، نویسنده و پژوهشگرِ مدل کوچینگ حقوقی و راهبری تصمیم

من از دلِ حقوق آمده‌ام، اما در حقوق متوقف نمانده‌ام.

آنچه مرا به نوشتن، پژوهش و طراحی مدل‌های جدید رساند، یک مشاهده‌ی ساده اما تعیین‌کننده بود: در بسیاری از سازمان‌ها، مسئله اصلی «نبودِ قانون» نیست؛ ضعفِ تصمیم است. تصمیم‌هایی که دیر، شتاب‌زده، واکنشی یا بدون سواد حقوقی گرفته می‌شوند، هزینه‌هایی می‌سازند که هیچ دادگاهی به‌تنهایی نمی‌تواند جبرانشان کند.

به همین دلیل، مسیر حرفه‌ای من از «حل اختلاف» به سمت ارتقای کیفیت تصمیم حرکت کرده است.

من به این باور رسیده‌ام که حقوق، مانع رشد سازمان نیست؛ جزئی از معماریِ رشد است. اگر حقوق درست فهم و درست وارد فرآیند تصمیم‌سازی شود، به جای آنکه در انتهای بحران ظاهر شود، در ابتدای طراحیِ مسیر، ریسک را کم می‌کند و بلوغ تصمیم‌گیری را بالا می‌برد.

در همین مسیر، مفهوم راهبری تصمیم و کوچینگ حقوقی برای من فقط یک عنوان یا خدمت نیست؛ یک چارچوب فکری است.

چارچوبی برای کمک به مدیران، تیم‌ها و سازمان‌ها تا به‌جای تصمیم‌های صرفاً واکنشی، به سمت تصمیم‌های آگاهانه، مسئولانه و پیشگیرانه حرکت کنند. من تلاش می‌کنم ذهنیت حقوقی را از سطح «واکنش به بحران» به سطح «پیش‌بینی، طراحی و پیشگیری» ارتقا دهم.
آنچه من دنبال می‌کنم:

– توسعه‌ی ذهنیت حقوقی در مدیران و سازمان‌ها
– کمک به ساخت تصمیم‌های آگاهانه و مسئولانه
– تبدیل حقوق از یک ابزار دفاعی به ابزار کیفیت تصمیم
– طراحی مدل‌هایی برای پیشگیری،  آموزش و بلوغ تصمیم‌گیری
– ساخت یک زبان مشترک میان مدیریت، حقوق و کوچینگ

باور محوری من:

حقوق، مانع رشد نیست؛ بخشی از کیفیت تصمیم‌گیری است.

اگر بخواهم مأموریتم را در یک جمله بگویم:

من کمک می‌کنم مدیران و سازمان‌ها، قبل از آنکه بحران به پرونده تبدیل شود، تصمیم درست را ببینند، بسازند و اجرا کنند.